آموزش ویندوز هشت(win8)

تصاویر جذاب و کاربردی windows-8-screen-shots-fun-2 بالاخره بعد از دو دهه کار با ویندوز، کارشناسان مایکروسافت تصمیم گرفته‌اند تهیه تصویر از صفحه نمایش (PrintScreen) را ساده کنند. تا قبل از ویندوز 8 اگر می‌خواستید تصویری از صفحه‌نمایش تهیه کنید لازم بود دکمه Print Screen را زده و تصویر کپی شده در حافظه موقت را در برنامه دیگری چسبانده و آن‌را ذخیره نمایید، البته در ویندوز ۷ ابزار بسیار جذابی به نام Snipping Tools اضافه شده بود که این کار را ساده تر می کرد. اما در ویندوز ۸ کار از این هم ساده‌تر شده است. از این پس کافی است تنها کلید ویندوز صفحه‌کلید (دکمه‌ای که نشانه پرچم ویندوز بر روی آن حک شده) را گرفته و دکمه Print Screen را بفشارید تا بلافاصله تصویر صفحه٬ به صورت یک فایل گرافیکی PNG در پوشه تصاویرتان ذخیره شود. عین آب خوردن!

گوشی های iphone

آی‌فون (به انگلیسی: iPhone)‏ یک گوشی هوشمند تلفن همراه است که در روز ۹ ژانویه ۲۰۰۷ (۱۹دی۱۳۸۵) توسط استیو جابز، مدیر عامل وقت شرکت اپل معرفی شد. آی‌فون صفحه‌کلید ندارد و فقط از یک کلید home برخوردار است که با فشردن آن کاربر به صفحه اصلی یا خانه منتقل می‌شود. از صفحه حساس لمسی بهره می‌گیرد، که می‌توان با آن تایپ کرد، شماره گرفت و برنامه‌های گوناگون مبتنی بر وب و سیستم‌عامل iOS، را اجرا کرد. آی‌فون دارای یک صفحه نمایش ۳٫۵ اینچی است (البته آیفون 5 ، دارای صفحه نمایش 4 اینچی است) ، ارتفاع آن ۴٫۵ اینچ، عرض آن ۳٫۴ اینچ و ضخامتش ۰٫۵اینچ است. سیستم‌عامل این گوشی بر مبنای مک اواس است و iOS نام دارد. آی‌فون از مرورگر وب سافاری - مرورگر اصلی اپل - بهره می‌گیرد. زمان عرضه نخستین بار کمپانی اپل در تاریخ ۲۹ ژوئن سال ۲۰۰۷ میلادی آی فون را روانه بازارهای آمریکا کرد. در این روز بسیاری از علاقه مندان با تشکیل صف‌های طولانی در برابر فروشگاه‌های اپل و شرکت AT& T در صف ایستادند تا جزو اولین کسانی باشند که این گوشی را می‌خرند. همچنین این گوشی از سال ۲۰۰۸، در بازارهای جهانی نیز عرضه شد. هدف گذاری اپل، فروش ۱۰ میلیون واحد از این دستگاه بود. آی‌فون ۲جی IPhone 2G اولین نسل از ایفون جی‌پی‌اس: ندارد فیلمبرداری: ندارد آی‌فون ۳جی IPhone 3G تقریبا یک سال پس از طوفانی که اپل در ژانویه ۲۰۰۷ با معرفی اولین نسل iPhone به راه انداخت، دومین عضو این خانواده نیز با تغییرات کم و بیش قابل توجه به بازار ارائه گردیده‌است و دو فاکتور توزیع گسترده و حوزه قیمتی مناسب، آن را به بزرگترین رقیب برای iPhone کلاسیک بدل کرده‌است. دوربین:۲ مگاپیکسل جی‌پی‌اس: دارد فیلمبرداری: ندارد آی‌فون ۳جی‌اس IPhone 3GS ایفون نسل سوم ماه ژوئن سال ۲۰۰۹ ابعاد: ۱۲٫۳×۶۲٫۱×۱۱۵٫۵ میلیمتر وزن: ۱۳۵ گرم بلوتوث: نسخه ۲٫۱ مشخصات دوربین: ۳٫۲ مگاپیکسل رزولشن عکس: ۱۵۳۶×۲۰۴۸ پیکسل فیلم برداری: دارد کیفیت فیلم برداری: VGA آیفون ۴ دوربین: ۵ مگاپیکسل فیلم برداری دارد کیفیت فیلم برداری: HD آیفون ۴اس دوربین: ۸ مگاپیکسل امکان دریافت دستورها صوتی و پردازش هوشمند, از لحاظ ظاهری تغییر با مدل قبلی ندارد, قدرت پردازش بالاتر با استفاده cpu دو هسته ایی. امکان فیلم برداری با کیفیت full HD 1080 آیفون ۵ ایفون نسل پنج ۱۲ سپتامبر سال ۲۰۱۲ ابعاد: ۱۲۳٫۸ × ۵۸٫۶ × ۷٫۶ میلیمتر وزن۱۱۲ گرم نسخه بلوتوث : نسخه‌ی ۴٫۰ باA2DP مشخصات دوربین: ۸٫۰ مگاپیکسل فیلم برداری دارد کیفیت فیلم برداری: قابلیت فیلم‌برداری با کیفیت Full HD در ابعاد ۱۰۸۰ × ۱۹۲۰ پیکسل و با سرعت ۳۰ فریم بر ثانیه مدل پردازنده : Apple A6 Chipset, Dual-Core ARM Cortex-A15 CPU جنس بدنه : آلومینیوم ورژن سیستم عامل : iOS 6.0 اصطلاحات[ویرایش] 1. Firmware: سیستم‌عامل نصب شده روی گوشی شما که از ۱٫۰٫۰ تا ۶.۱ (درحال حاضر) متغیر است. 2. Unlock: برای استفاده از آنتن گوشی باید گوشی شما آنلاک باشد که در گوشی‌های ۳g به ۲ صورت Sim Lock و Unlock Factory تقسیم می‌شود. 3. Jailbreak: برای استفاده از امکانات گوشی مانند برنامه‌های کرک شده و شخصی سازی و ... باید گوشی شما Jailbreak شده باشد.(البته با این کار امنیت گوشی در خطر قرار می‌گیرد و گوشی کند می‌شود.) 4. Cydia / Sources: یک نرم‌افزار روی گوشی‌های Jailbreak شده که برروی گوشی شما از اینترنت برنامه دانلود می‌کند. 5. IPA: برنامه‌های گوشی برای فرمورهای ۲ به بعد که باید توسط آیتونز نصب شوند. 6. Mobile Installation: برنامه جهت نصب شدن IPAهای کرک شده روی گوشی 7. Safe Mode: حالت امن، باعث می‌شود تا تمام برنامه‌های اضافی بسته و حافظه RAM گوشی برای اجرای برنامه‌هایی که نیاز به RAM زیاد تر دارند خالی گردد (برای ورود به این حالت نیاز به نصب برنامه SbSettings از cydia می‌باشد) 8. DFU Mode: حالت Recovery برای آیفون که معمولاً جهت Restore کردن گوشی استفاده می‌شود 9. Restore: برگرداندن گوشی به حالت اولیه خود به کمک iTunes ۱۰. Respring: برای Refresh کردن صفحه آیفون پس از انجام بعضی از عملیات‌ها از این دستور استفاده می‌شود (برای انجام اون بصورت شخصی باید SbSettings نصب باشد) ۱۱. Sync: تبادل اطلاعات بین آیفون و آیتونز ۱۲. Installer: همانند cydia عمل می‌کند و در موقع Jailbreak کردن می‌تواند آن را نصب کنید ۱۳. Authorize: برای ثبت کردن آیتونز و اکانت شما از روی مشخصات کامپیوترتان در شبکه آیتونز

آموزش ویندوز هشت(win8)

نحوه فعال کردن قابلیت ساخت ماشین مجازی نرم‌افزارهایی نظیر VMware Workstation و Oracle VM VirtualBox امکانی را فراهم می‌سازند تا بتوان در محیط یک سیستم‌عامل، یک ماشین مجازی راه‌اندازی کرد و توسط این ماشین مجازی در دل سیستم عامل اصلی، سیستم‌عامل‌های دیگر را نصب کرده و استفاده نمود. اما در صورت استفاده از نسخه 64 بیتی ویندوز 8 دیگر نیازی به نصب این نرم‌افزارهای جانبی نخواهید داشت چرا که در درون ویندوز 8 نرم‌افزاری به نام Hyper-V قرار دارد که امکان مدیریت و استفاده از ماشین‌های مجازی دلخواه شما را فراهم می‌کند. Hyper-V به طور پیش‌فرض غیرفعال است. در این ترفند به نحوه فعال کردن و استفاده از Hyper-V در محیط ویندوز 8 خواهیم پرداخت. بدین منظور: ابتدا (ترفندستان) کلیدهای ترکیبی Win+R را فشار دهید تا پنجره Run باز شود. در محیط Run عبارت appwiz.cpl را وارد کرده و Enter بزنید. حال در پنجره‌ی Programs and Features، از قسمت سمت چپ صفحه بر روی Turn Windows features on or off کلیک کنید. اکنون در پنجره‌ی Windows Features گزینه‌ی Hyper-V را فعال نمایید و بر روی دکمه OK کلیک کنید. اکنون چند لحظه صبر کنید تا این برنامه بر روی ویندوز نصب شود. حال با مراجعه به صفحه Start، می‌توانید Hyper-V Manager را اجرا کنید. دقت کنید همان‌طور که ذکر شد این ترفند تنها در نسخه 64 بیتی ویندوز 8 امکان‌پذیر است.

آموزش ویندوز هشت(win8)

غیرفعال کردن نمایش پنل‌های کناری همان‌طور که می‌دانید ویندوز 8 از دو محیط کلی تشکیل شده است: یکی Metro) Modern UI) و دیگری همان محیط دسکتاپ قدیمی. برای ارتباط بین این دو محیط می‌توان از دو پنل کناری ویندوز 8 به نام‌های Charms Bar و Switcher استفاده کرد. Charms Bar که با قرارگیری نشان‌گر ماوس در بالای سمت راست صفحه نمایش پدیدار می‌شود امکاناتی نظیر جستجو، دسترسی به صفحه‌ی Start و تنظیمات ویندوز را فراهم می‌سازد. همچنین با قرار دادن نشان‌گر ماوس در بالای سمت چپ صفحه نمایش، Switcher پدیدار می‌شود که امکان جابجایی بین برنامه‌های در حال اجرا در دو محیط Modern UI و دسکتاپ را فراهم می‌سازد. در صورتی که علاقه‌ای ندارید با قرارگیری ماوس در بالای سمت راست و چپ صفحه این دو پنل پدیدار شوند در این ترفند به نحوه غیرفعال کردن این قابلیت خواهیم پرداخت. البته همچنان با استفاده از کلیدهای ترکیبی Win+C و Win+Tab امکان‌ دسترسی به این دو پنل وجود دارد. بدین منظور: ابتدا (ترفندستان) کلیدهای ترکیبی Win+R را فشار دهید تا پنجره‌ی Run باز شود. در محیط Run عبارت regedit را وارد نموده و Enter را بزنید تا ویرایش‌گر رجیستری ویندوز باز شود. اکنون در محیط Registry به مسیر زیر بروید: HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\ImmersiveShellحال بر روی ImmersiveShell راست کلیک کرده و New > Key را انتخاب کنید. نام این کلید جدید را EdgeUI قرار دهید. اکنون در حالی که EdgeUI در حالت انتخاب است، از قسمت دیگر صفحه بر روی فضای خالی از صفحه راست کلیک کرده و New > DWORD (32-bit) Value را انتخاب نمایید. نام این مقدار جدید را DisableCharmsHint قرار دهید. حال بر روی DisableCharmsHint دوبار کلیک کرده و در پنجره‌ی باز شده مقدار Value data را به 1 تغییر داده و OK کنید. با این کار در صورتی که ماوس را به بالای سمت راست صفحه ببرید دیگر Charms Bar نمایان نخواهد شد. در مرحله‌ی بعد مجدد یک DWORD Value ایجاد کرده و نام آن را DisableTLcorner را دهید. سپس مقدار Value data آن را نیز به 1 تغییر دهید. با این کار با بردن نشان‌گر ماوس به بالای سمت چپ صفحه اثری از Switcher هم نمایان نخواهد شد. برای بازگردانی به حالت اولیه نیز کافی است مقدار وارد شده برای هر کدام از DWORD Value را به 0 تغییر دهید.

آموزش اندروید پایه

تنظیمات سطوح دسترسی برای حفاظت از امنیت اطلاعات در برابر نرم افزارهای اندروید در قسمت قبلی این مقاله بحث درباره این بود که همه نرم افزارهای اندروید امنیت کافی ندارند. همیشه صحبت هایی در مورد سرقت اطلاعات کاربران اندروید شنیده می شود. به طور مثال، یکی از نرم افزارهایی که در واقع بدافزار بود و اطلاعات شخصی کاربران را می دزدید، برنامه وال‌پِیپِری به نام Jackeey بود. این بدافزار را هکرهای چینی برای سرقت اطلاعات آندروید دارها ساخته بودند. و سپس به معرفی تعدادی از دسترسی هایی پرداختیم که احتمال دارد یک برنامه درخواست کند. حال نوبت به ادامه این لیست است... • موقعیت مکانی کاربر - جی پی اس (Your location - fine (GPS) location) این دسترسی باعث دزدیده شدن اطلاعات شخصی کاربر نمی شود، اما می تواند موقعیت مکانی او را ردیابی کند. نرم افزارهای قانونی که به این دسترسی ها نیاز دارند شامل لیست رستوران ها، جستجوگرهای سالن های سینما و نقشه ها جغرافیایی هستند. • موقعیت مکانی کاربر- موقعیت های مبتنی بر شبکه (Your location – coarse (network-based) location) این دسترسی نیز همچون دسترسی های GPS، موقعیت مکانی کاربر را ردیابی می کند. با این تفاوت که دقت و صحت نرم افزارهای GPS را ندارد و از طریق میانگین یابی فاصله کاربر تا دکل های تلفن های همراه اطراف وی عمل می کند. • ارتباطات شبکه ای – اتصال بلوتوث (Network Communication – create Bluetooth connection) بلوتوث، نوعی فناوری است که به کاربر امکان ایجاد ارتباط بی سیم با دیگر وسایل را در فاصله ای نزدیک می دهد. بلوتوث را می توان از خیلی نظرها، مشابه وای فای دانست. این دسترسی به خودی خود برای امنیت گوشی های موبایل خطرناک نیست. اما می تواند راهی برای نرم افزارها، جهت ارسال و دریافت اطلاعات با دیگر دستگاه ها باشد. • ارتباطات شبکه ای – دسترسی کامل به اینترنت (Network Communication – full internet access) این نوع دسترسی اهمیت بسیار بالایی دارد و کاربر باید حسابی حواسش را جمع کند. نرم افزارها و اپلیکیشن های متعددی هستند که اجازه دسترسی به اطلاعات گوشی را می خواهند اما به واقع نیازی به آن ندارند. برای یک بدافزار، این روش یکی از بهترین راه ها برای نفوذ به داخل گوشی موبایل و سرقت اطلاعات آن است. هکرهای بسیاری در اینترنت هستند که نرم افزارهای قلابی می سازند و به هوای نصب و اجرا، از کاربر اجازه دسترسی به محتویات شان را درخواست می کنند. البته با توجه به عصر کامپیوتر و اینترنت و استفاده های مدام از آنها در زندگی های روزمره، باید توجه داشته باشید که نرم افزارهای قانونی بسیاری نیز هستند که واقعا برای قابل نصب و اجرا شدن به اطلاعات گوشی نیاز دارند. به همین دلیل، کاربر باید هنگام نصب هر نرم افزاری، موارد ایمنی را به خوبی رعایت کند و از قانونی یا بدافزار بودن نرم افزار اطمینان حاصل کند. نرم افزارهای قانونی که برای اجرا به دسترسی به اطلاعات گوشی نیاز دارند شامل، مرورگرهای وب، نرم افزارهای شبکه های اجتماعی، رادیوهای اینترنتی، نرم افزارهای محاسبات ابری، ویجت های آب و هوا و بسیاری نرم افزار و برنامه دیگر هستند. • ارتباطات شبکه ای – دیدن وضعیت وای فای و شبکه (Network communication – view network state, view Wi-Fi state) این نوع دسترسی ها اهمیت چندانی ندارد. تنها کاری که می کنند، دادن اطلاعات در مورد اتصال یا عدم اتصال کاربر به اینترنت از طریق وای فای یا 3G است. • ابزار سیستم – جلوگیری از به حالت خواب رفتن یا اسلیپ گوشی (System tools – Prevent phone from sleeping) این سطح دسترسی تقریبا همیشه بی ضرر است. هنگامی که کاربر به طور مستقیم با گوشی کار نکند، موبایل به حالت خواب می رود. برخی از نرم افزارها با احتساب این مساله، کاری می کنند تا گوشی به خواب نرود. بیشتر نرم افزرها این دسترسی را تقاضا می کنند تا حتی هنگامی که کاربر از گوشی استفاده نمی کند نیز قابلیت اجرا داشته باشند. از جمله نرم افزارهایی که حق قانونی برای استفاده از این نوع دسترسی ها دارند، پخش کننده های ویدئو، کتاب خوان های الکترونیک، زنگ های آلارم و ... هستند. • ابزار سیستم – تغییر تنظیمات سیستم جهانی (System tools – Modify global system settings) این سطح دسترسی اهمیت بسیار بالایی دارد اما گاهی نیز در حد متوسط است. تنظیمات جهانی، گزینه ای است که همیشه زیر پنجره تنظیمات اصلی آندروید وجود دارد. در این بخش تنظیمات بسیاری وجود دارد که یک اپلیکشین بخواهد آنها را تغییر دهد. اما به همه نرم افزارها نباید چنین دسترسی را دارد. نرم افزارهای قانونی برای استفاده از این دسترسی شامل، ویجت های کنترل صدا، آگاهی دهنده یا نوتیفیکیشن ها، ویجت های تنظیمات هستند. • ابزار سیستم – خواندن تنظیمات سازگاری (System tools – read sync settings) این دسترسی اهمیت چندانی ندارد. تنها کاری که می کند این است که به نرم افزارهای دیگر اجازه می دهد تا بداند برنامه سینک شدن اطلاعات گوشی – همچون اطلاعات فیس بوک یا جی میل - فعال یا غیرفعال است. • ابزار سیستم – تنظیمات اکسس پونت (System tools – Write Access Point name settings) این آیتم مربوط به خاموش و روشن کردن شبکه های وای فای و 3G است. • ابزار سیستم – شروع خودکار هنگام بوت (System tools – automatically start at boot) این سطح دسترسی نیز اهمیت چندانی ندارد. این دسترسی به نرم افزارها اجازه می دهد تا از سیستم عامل آندروید بخواهند برنامه هایش را به محض روشن کردن گوشی اجرا کند. با اینکه این دسترسی ضرری برای گوشی ندارد اما می تواند به محتویات برنامه ها دسترسی پیدا کند. • ابزار سیستم – بازیابی برنامه های در حال اجرا (System tools – retrieve running applications) سطح اهمیت این نوع دسترسی ها، در درجه متوسط است. این دسترسی به نرم افزارها اجازه کشف اینکه چه نرم افزارهای دیگری روی گوشی کاربر در حال اجرا هستند را می دهد. این سطح دسترسی، به خودی خود برای امنیت اطلاعات گوشی مضر نیست. اما می تواند ابزار مناسبی برای افرادی باشد که قصد دزدیدن اطلاعات کاربر را دارند. نرم افزارهای قانونی این دسترسی ها شامل، task killerها و ویجت های نحوه مصرف باتری هستند. • ابزار سیستم – نصب نرم افزارهای موردنظر (System tools – set preferred applications) توجه به این سطح دسترسی تقریبا مهم است. این نوع دسترسی می تواند به نرم افزارها امکان نصب اپلیکیشن پیش فرض برای انجام هر نوع کاری در آندروید را بدهد. به طور مثال، با کلیک روی لینکی درون ایمیل می تواند منجر به بالا آمدن مرورگر شود. اگر بیش از یک مرورگر روی گوشی شما نصب است، می توانید فقط یکی از آنها را به عنوان مرورگر پیش فرض انتخاب کنید. نرم افزارهایی که به این سطح دسترسی نیاز دارند، شامل همه اپلیکیشن های هستند که قابلیت های پیش فرض آندروید را جایگزین، تکمیل یا تعریف می کنند. به طور مثال می توان به مرورگرهای وب، صفحه کلیدهای تقویت شده، نرم افزارهای ایمیل و فیس بوک و ... اشاره کرد. • کنترل سخت افزار – تنظیم ویبراتور (Hardware controls – control vibrator)این سطح دسترسی اهمیت چندانی ندارد اما جالب توجه است. با توجه به ماهیتی که دارد، به نرم افزارهای مختلف امکان دسترسی به کنترل قابلیت های لرزشی گوشی را می دهد. این لرزش یا به اصطلاح ویبره ها، می توانند شامل تماس ها یا دیگر رویدادهای گوشی باشد. • کنترل سخت افزار – عکاسی (Hardware controls – take pictures) این سطح دسترسی نیز کم اهمیت است و با توجه به کارکردش به نرم افزارها امکان دسترسی به قابلیت ها و تنظیمات دوربین گوشی را می دهد. • حساب های کاربری – کشف حساب های کاربری (Your accounts – discover known accounts) این نوع دسترسی ها خطر چندانی برای امنیت اطلاعات گوشی کاربر ندارند. تنها چیزی که در اختیار اپلیکیشن های دیگر می گذارند این است که آیا کاربر در گوگل یا فیس بوک حساب کاربری دارد یا خیر. کاربر می تواند مطمئن باشد این دسترسی ها اطلاعات حساب آنها ر ادر اختیار نرم افزارهای دیگر نمی گذارد.